Blogs

Editor's Note: Op zoek naar balans

1,5 jaar geleden ben ik naar de huisarts gegaan om te vragen of hij mij kon doorverwijzen naar een psycholoog. Niet omdat ik helemaal in de knoop zat, maar omdat ik een paar brandende vragen had, die ik zelf niet kon beantwoorden en mensen om mij heen ook niet.

Was ik overwerkt of had ik toch ergens last van dwangneurose? Mijn grote vraag was waarom ik niet op vakantie kon gaan. Ik weet nog heel goed dat ik in de wachtkamer zat tussen een paar ‘nutcases’. Toen ik binnenkwam en mijn brandende vraag stelde keek ze me lachend aan en ik had het gevoel dat ze me niet helemaal serieus nam. Enfin, deze dokter Rossi zou mijn probleem oplossen.

Na een aantal modellen en gesprekken zat ik met 20 weken zwanger van Jade-Ming in Dubai. Bastiaan had een reis naar paradijs geboekt. Onder het mom van een babymoon gingen we nog een keer met Fabian op vakantie voordat de kleine geboren zou worden.

Maar dat ging niet helemaal zonder slag of stoot. Ik kan namelijk nergens naartoe zonder mijn laptop. Ergens ben ik bang dat ik dingen mis of onbereikbaar ben voor mensen. Een schema had ik dat ik mijn Macbook mocht openen. Dus om 6 uur sharp zat ik in bed mails te typen en posts voor de sites te schrijven. Mijn out of office stond niet aan, want dat wilde ik niet dat mensen zouden weten dat ik weg zou zijn.

Ook werd er van te voren zorgvuldig gekeken naar de WIFI spots in het hotel voor we onze intrede zouden maken. Als een soort geobsedeerde workaholic zat ik de hele dag op mijn Iphone te rammen als ik niet op mijn laptop mocht.

Ik maak er wel grappen over, maar ergens schuilt er dus wel een probleem. Ik benijd mijn vrienden die gewoon de deur achter zich dicht kunnen trekken en hop het vliegtuig instappen met de kids of een auto volgooien en een weekend weggaan. Dat zou ik zo graag willen, maar ik kan het gewoon niet. Veel vrienden verklaren me voor gek en dat is eigenlijk ook wel een beetje zo. Want waarom kan je niet genieten van vrije tijd met de kids als je zo hard werkt.

Zeker twee keer in de maand sta ik op Schiphol met mijn trolley. Dan moet ik op reis voor werk en daar geniet ik dan ook intens van. Twee dagen weg zijn van huis dat kan ik heel goed. Ik heb dan even tijd voor mezelf en kan dan ’s avonds ongestoord werken. Als ik thuis kom ben ik heel blij, maar het idioot drukke leven gaat door en spring ik weer in de sneltrein.

Van de psycholoog kreeg ik een aantal oefeningen mee. Eigenlijk de standaard dingen. Ik moest gaan sporten, tijd voor mezelf nemen, een rondje wandelen en mijn routine van 24/7 werken gaan doorbreken. En het feit dat ik er zat bleek dat ik het probleem al had erkend wat volgens haar al een hele grote stap was.

Inmiddels sport ik twee keer in de week, heb ik een standaard out of office aan zodat ik mezelf meer tijd geef om mensen te antwoorden en probeer ik meer te genieten van alles.

De tijd is voorbij gevlogen. Jade-Ming is alweer 14 maanden, mijn bedrijf bestaat is uitgegroeid tot drie volwaardige Internationale sites, we organiseren gave events, werken met de leukste en meest inspirerende mensen en mijn kantoor is bezet door een geweldig team.

Thuis heb ik een lieve man, een hond en twee geweldige kinderen.  Eigenlijk hebben we alles wat ons hartje begeert, behalve die vrije tijd. En daar moest verandering in komen.

Ik realiseer me nu heel goed nu Fabian op school zit hoe belangrijk de vakantie is. Ik kan er niet mee weg komen als hij maandag in de kring zit en ouders leuke dingen hebben georganiseerd dat hij moet zeggen dat hij de hele week mee is geweest met mama naar kantoor.

Daarom zijn we een weekje op vakantie geweest. En het was heerlijk! Ik kon het niet geloven hoe ontzettend relaxed ik was en kan me naast het moment dat ik een ruggenprik kreeg tijdens de bevalling geen moment herinneren dat ik zo ontspannen was. Van mijn vrienden, familie en zelfs lezers kreeg ik berichtjes dat ik er nog nooit zo ontspannen uit heb gezien. En dat was ook echt zo. Een week lang hebben we geleefd in mijn Utopia en dat had ik echt nodig.

Ik ben veel met de kinderen, alleen nooit 24 uur. Het zijn fragmenten die ik beleef. Maar op vakantie realiseerde ik me eigenlijk hoe leuk en geweldig het is om zulke lieve en leuke kinderen te hebben. De hele routine en het genieten van elk moment was iets wat me wel heeft wakker geschud. De gesprekken die ik als moeder heb gehad met Fabian, de heerlijke moeder momenten met Jade-Ming. En vooral het zien dat de kinderen zo genoten van alle aandacht van beide ouders. Het was onbetaalbaar.

Op mijn telefoon heb ik gedaan wat ik moest doen, maar mijn laptop heb ik een week bewust dicht gelaten. Ik realiseerde me dat ik de afgelopen 4 jaar in een rush heb geleefd. Een hele leuke hectische, maar dat ik mijn prioriteiten moet gaan stellen.

Als je hoge pieken hebt mag je ook wel even ontspannen.

Ik heb heel bewust gekozen om te gaan ondernemen. Dit omdat het in mijn bloed zit, maar ook omdat ik de vrijheid wil hebben om mijn kinderen te halen en te brengen wanneer ik dat kan en wil en mijn schema volledig op hun aan te passen. En dat lukt heel aardig en elke dag ben ik blij dat het me gelukt is om op het schoolplein te staan. Maar een ding is zeker we gaan meer genieten van het leven. Het is cliche maar die tijd met je kinderen krijg je niet meer terug.

Als ik denk aan mijn eigen jeugd ben ik heel dankbaar dat we heel veel konden reizen en op jonge leeftijd kennis konden maken met andere landen en culturen en genoot ik ook van het gezinsleven.

Een weekje Dubai was een eye-opener. Wat was het heerlijk en fijn, maar ook weer heel confronterend. Na een week in paradijs kwam ik aan op Schiphol. Een deken met stress kreeg ik over me heen nadat ik door de paspoort controle ging.

Ik belde in paniek een van mijn vriendinnen. Hoe kan het nou dat ik zo zwart wit was na een week. Even moest ik uit haar mond horen dat ik de schouders eronder moest zetten en dat ik de meest gave baan heb waar menig moeder van droomt. Alleen is het wel zo dat ik op zoek moet gaan naar het balans. En dat ga ik doen. Het is mijn nieuwe doel. De afgelopen vier jaar hebben we alleen maar gepiekt. Het bedrijf staat, het concept klopt, de formatie van het team is ook perfect. Nu is het tijd om dingen uit handen te geven en te genieten van andere dingen in het leven die belangrijk zijn.

Ik moest even a-climatiseren de eerste week weer in Nederland. Maar de batterij is opgeladen en  we gaan weer hard werken om snel terug te gaan naar Dubai. Misschien zit ik nog op de roze wolk, maar ik zou nooit uitsluiten dat we naar het buitenland gaan met de kids.

Maar voor nu geniet ik volop  van Fabian en Jade-Ming en realiseer ik me maar al te goed hoe gezegend we zijn met twee gezonde leuke en lieve kinderen.

Vanadaag is het Moederdag. Het grootste cadeau dat heb ik al gekregen. En nu is het tijd om te genieten!

Het is nooit te laat om je te realiseren wat je hebt!

Geniet van alles lieve moms. Happy Mother’s day!

XXX,

Janine

Editors-note-Janine-Breukhoven-Kho-Pret-a-Pregnant-The-Mom

Add a comment
Janine Breukhoven

Janine Breukhoven

Reacties

  1. Amanda schreef:

    Halleluja!! Amen!! Wat dapper om je zo kwetsbaar op te durven stellen. Ik denk dat veel vrouwen je hierom bewonderen! Respect!

  2. Marjo schreef:

    Dag lieve schat! Ik heb je altijd bewonderd om je harde werken, het bestieren van een gezin met twee kinderen, je bedrijf, zakelijke trips terwijl thuis alles ‘doorgaat’. Je hebt maar EEN leven, het is goed dat je tijd nam om erbij stil te staan! Een overwerkte moeder/echtgenote hebben is vreselijk.. Trek voor jezelf terdege aan de rem, Bas en je prachtige kids verdienen dit! En jijzelf natuurlijk op de eerste plaats! Neem eens wat vaker zo’n korte pauze, dat zal je goed doen. Een hele dikke knuffel voor jouw moederdag! xxx Marjo

  3. Juliette schreef:

    Wat een mooie en openhartige blog! Gelukkig heb je op tijd aan de bel getrokken en heb je goede handvaten gekregen. Je kan trots op jezelf zijn, met je ondernemingen, mooie kinderen en lieve man. Hopelijk blijf je je lang zo goed voelen als na je wel verdiende vakantie! Liefs

Geef een reactie