Blogs

Editor’s Note: Zelfreflectie aka de spiegel voor krijgen

Niks is enger dan een spiegel voor krijgen en geconfronteerd worden met jezelf. Zelfreflectie vind en vond ik soms wel erg moeilijk, maar die angst probeer ik te overwinnen.

Het begint eigenlijk met hele kleine dingen, maar steeds vaker merk ik dat je het niet meer kan vermijden en dat we die confrontatie aan moeten gaan. Dit hoeft niet meteen in een negatieve hoek geplaatst te worden, maar kan je ook helpen om verder in de toekomst te gaan.

Ik merk het aan mijn kinderen. Beiden hebben hun eigen personality, maar in heel veel gevallen zie ik mezelf en hoor ik mezelf praten. Als “oh my god” en Jade-Ming die zegt” Schaaaaaaat” dan denk ik hoe grappig ik het soms vind ik moet echt gaan opletten op mijn woorden en gedrag. Kinderen horen en zien alles en kopiëren letterlijk alles.

Zelfreflectie heeft het laatste jaar een grote rol gespeeld in mijn leven. In mijn zoektocht naar rust, structuur en meer regelmaat moet ik ook met de billen bloot. Soms helemaal niet leuk, bloed irritant als je het van anderen hoort, maar wel een eyeopener en wellicht een moment om veranderingen structureel te maken.

Deze prachtige jurk is van het merk Olvi´s. Sinds kort heeft het merk een prachtige boutique of de P.C. Hooftstraat.

Zo was ik zaterdag op het Amsterdam Diner. Een geweldig mooi initiatief en ik was op uitnodiging van een moeder uit de klas aanwezig. Babette is een hele inspirerende vrouw. Ze viel me vorig jaar zomer direct op toen onze kinderen samen in groep 3 waren gestart. Een prachtige verschijning, super intelligent, waanzinnige smaak, een bepaalde autoriteit, maar ook rust in haar stem en een persoonlijkheid die je niet snel zal vergeten. Er was snel een match tussen de kids en de playdate bleef niet lang uit. Ook wij hadden een klik. En daardoor zat ik zaterdag aan tafel. Tussen de gangen door vertelde ze mij over haar eerste indruk van mij. En dat vind ik wel heel mooi. Alleen zij kan het zo brengen. Als iemand anders me dat had verteld was ik waarschijnlijk gaan huilen. Ze vertelde me dat ik in eerste instantie zo druk overkwam, altijd bezig, rennen en misschien een beetje gestrest. Maar als je me leert kennen dat ik een stuk rustiger ben. Het kan dus best wel een hele overwhelming of overheersende eerste indruk achter laten als ik zo binnenkom. Ze benadrukte meteen dat het geen kritiek was, maar dat het een indruk was. En dat ze het zo zei omdat geen mens dit gehaaste lang kan volhouden. Ik herken het helemaal, zo voel ik me soms ook. Net een opgejaagd beest, maar dat ik zo’n indruk bij andere mensen achterlaat vond ik niet heel fijn. Misschien wist ik het ergens wel, maar stak ik mijn kop in het zand. Zo vertelde Florine mij in London tijdens een persreis dat ik heel ‘hoog in mijn energie zat’. En ja ok ik herken het helemaal en daarom  vind ik het ook  verschrikkelijk om mijn vlogs terug te kijken. Dat hele gejaagde en gehaaste verschrikkelijk om het zo te zien op beeld.

Het gesprek met Babette heeft me doen denken over zelfreflectie. Op Hotelschool vond ik het ook moeilijk om een spiegel voor te krijgen. Maar toen was het op het gebied van leadership skills. Een training in de Ardennen die me nog heel goed is bijgebleven. Want ik vond het emotioneel pittig, maar zo leerzaam en interessant. Een spiegel en reflectie kunnen tools zijn om dingen te veranderen.

Na 7 jaar keihard gewerkt te hebben, twee kids verder, twee verhuizingen verder, een vakantie op Ibiza, en aantal jaartjes ouder hebben me gedwongen om in de spiegel te kijken en structureel iets te veranderen. Ik zie nu eindelijk  in wat voor mij nou echt belangrijk is in het leven. Waar ik gelukkig van word en hoe ik mijn leven zou willen inrichten. Het gejaagde moet eruit en rust moet erin.  Het reizen en proeven van culturen wil ik net als onze ouders mij en mijn broer hebben meegegeven ook aan de kinderen laten zien. En het genieten van het leven, herinneringen maken en moeten de hoofdrol spelen. Het leven is gewoon te mooi en kort om dit niet te doen. En dat zie ik nu echt in dat heb ik helemaal niet gedaan, omdat ik alleen maar aan het werk was.

Ik heb een lijstje gemaakt die ik ga gebruiken misschien heb jij er ook wat aan.

–       Wat zijn de dingen waar je gelukkig van wordt?

–       Kan je dingen veranderen in je werk en privé leven om gelukkiger te worden?

–       Welke factoren in je leven geven je stress op privé en werk gebied?

–       Heb je daar invloed op?

–       Wat zijn de dingen in je werk waar je gelukkig van wordt? Zou je dat kunnen omzetten naar een business model?

–       Wat zijn nare karakter eigenschappen of gewoontes waar je zelf en andere mensen eventueel last van hebben?

–       Hoe kom je over op mensen? Is dat hoe je dat zou willen?

–       Wat zijn de 5 dingen die je de afgelopen jaren hebt gedaan en die je echt anders zou willen doen?

–       Wat houd je tegen om te veranderen?

–       Er is maar een persoon die dingen kan veranderen en dat ben je zelf.

En de afsluiter, die eigenlijk toepasselijk is op elke note. Neem afstand van mensen die alleen maar energie nemen van je en die nooit iets teruggeven.

Ik weet nog niet hoe, maar het besef van zelfreflectie is er in ieder geval wel. Ik heb besloten dat ik stop met “Wat als” want dat kunnen we niet meer veranderen. Dingen in het verleden zijn zoals ze zijn en hebben je nu ook gebracht waar je nu bent. Ik ga met het bovenstaande lijstje met als doel om meer rust te krijgen, in mijn hoofd, als moeder en als persoon.

Het is in ieder geval weer food for thought. En geluk ligt in je eigen handen!

Maak er een mooie week van!
XX
Janine

Add a comment
Janine Breukhoven

Janine Breukhoven

Reacties

  1. Kelly schreef:

    Wat een inspirerende blog en wat ga ik met die vragen aan de gang! Wat fijn dat jij je kwetsbaar durft op te stellen om anderen te willen helpen, dat maakt jou een mooi persoon. Bedankt voor wie je bent en wat je doet

  2. Evelien schreef:

    🙂 Mooie reflectie! Herkenbaar ook. Wat bij mij hielp was dingetjes alleen doen. In het begin beetje ongemakkelijk, maar op den duur zo rustgevend!

  3. Marilyn schreef:

    Prachtig gezegd en verwoord

  4. Liselotte schreef:

    Het voelt een beetje raar om te reageren, dat doe ik eigenlijk nooit.. maar ik merk dat het me raakt. Dus ik wil dit toch even kwijt:

    Mooi geschreven Janine! .. En zo waar!!! Ik heb dit een paar jaar geleden gedaan en ik ben zo veel gelukkiger! In het moment leven en jezelf realiseren waar je gelukkig van wordt en wat je daar voor nodig hebt… Dat is lastig maar het geeft zo veel rust!
    En nu ik terug kijk besef ik me dat het een soort van levensstijl is geworden en dat het me nu veel makkelijker af gaat… Houd vol, het is het meer dan waard!!!!

Geef een reactie