Blogs

Editor’s Note Muriël: Ik ben jaloers

Ik ben dus echt heel erg ‘jaloers’ op moeders die alles zo goed regelen. Ik kan het niet, het lukt me niet en dat spat er vanaf. Ik ben zo’n chaoot en voor mijn gevoel maak ik overal een puinhoop van. Dat is overdreven natuurlijk, want Luan en Livia zijn 3 en 6 en leven nog steeds, sterker nog ze zijn springlevend, maar toch zou ik zo graag ‘zo’n moeder’ willen zijn die gewoon alles op de rit heeft; altijd op tijd op school, kids met gekamde haren, nooit een tas vergeten, geen smeerkaas vegen van het ontbijt op hun gezicht enz enz.

De laatste tijd ben ik me er weer een aantal keer van bewust geworden (en ook ongevraagd bewust gemaakt) dat ik het echt anders moet gaan doen… Een paar voorbeelden:

  • Palmpasen, weken voor Palmpasen ontvingen we in het ouderportaal een bericht: op vrijdag xxx maart gaan we palmpaas stokken maken. Zorg ervoor dat jouw kind een zakje met snoep en iets gezonds meeneemt naar school. Dit bericht werd nog een aantal keer herhaald en ik nam me voor het dit jaar ECHT niet te vergeten. Vorige twee jaren was dit wel het geval. Eerste jaar werd het opgelost met snoep van andere kinderen, maar vorig jaar liep Livia met een kale stok tijdens de paasoptocht. Dit jaar zou ik het anders doen, maar je raadt het al, toch vergeten. Gelukkig fluisterde een lieve moeder mij in dat ik nog even naar de Jumbo moest rennen. Livia dolgelukkig, want die vond me de coolste mama van de wereld toen ik met extra veel snoep voor de klas stond.
  • Te laat: Ik ben inmiddels al heel wat jaartjes moeder, maar de ochtenden lukken me gewoon niet. Elke ochtend is weer een race tegen de klok en op de een of andere manier gebeurt er altijd iets waardoor het weer in de soep loopt. Afgelopen dinsdag stond Livia startklaar om te gaan. Het duurde haar te lang, dus ze ging alvast naar buiten. Ik vond het goed en vroeg haar of ze de hond even wilde laten plassen (die gaat altijd mee naar school). Zij dacht ok, dan ga ik haar uitgebreid uitlaten. Toen ik eenmaal buiten stond, waren Livia en Anna nergens te bekennen. Na een paar minuten kwam ze op haar gemak aanlopen en zei ze toen ze mijn gestreste gezicht zag: ja ik moest Anna toch uitlaten? Eenmaal op school waren alle deuren al dicht en kreeg ik een ‘wat ben jij een slechte moeder’ blik van een moeder en als klap op de vuurpijl zei ze: Dit is wel echt super te laat. Ik zei dat ik dat zelf ook wel wist en trok Livia naar binnen. Het was tenslotte haar eigen schuld ;-).
  • Vriendenboekjes; Ik schaam me dood, maar ik heb dus nog een stapel vriendenboekjes liggen van vorig schooljaar. Ik stelde het steeds uit om ze in te vullen, omdat ik foto’s wilde printen, maar nu durf ik dus niet eens meer. Soms vraagt een vriendinnetje aan Livia of ze haar vriendenboekje terug mag en dan schaam ik me diep. Sorry vriendinnetjes van Livia, binnenkort ga ik het ECHT doen. Over een jaartje ofzo als Livia ze zelf kan invullen ;-).
  • De Bibliotheek; over boekjes gesproken. Tijdens de Kinderboekenweek kregen we flyers van school en wilde Livia lid worden van de Bieb. Zo gezegd, zo gedaan. Met een stapel boeken gingen we naar huis. Stuk voor stuk zijn ze gelezen, maar terugbrengen ho maar. Na een paar mailtjes en zelfs een brief heeft mijn moeder ze maar teruggebracht (ik ben serieus nergens zonder mijn moeder) en hadden we natuurlijk een vette boete. Kort daarna kreeg ik ook een verkeersboete en een boete van de belastingdienst omdat ik een factuur was vergeten te betalen. Livia waarschuwt me nu met alles dat ik geen boete meer mag krijgen.
  • Thuiswerken; Ik werk dus heel vaak thuis en dat gaat prima. Livia mag dan gewoon met vriendinnen spelen en die zijn het ook een soort van gewend. Toch maken ze er altijd stiekem een beetje misbruik van. Als ik geconcentreerd een celeb nieuwtje aan het typen ben, vragen ze of ze nog een snoepje mogen… uuuh ja is goed. Vervolgens gaat er net wat teveel snoep in en moet ik tegen de ouders zeggen dat ze niet heel gezond hebben gegeten en misschien ook niet meer zoveel trek in avondeten hebben. Sorry ouders van vriendinnetjes van Livia.

Ik kan zo nog wel even doorgaan, maar ik denk dat ik mezelf wel genoeg als chaotische moeder op de kaart heb gezet zo. Ik denk ook dat mijn kinderen er weinig last van hebben en me best leuk vinden. Spontaan gekke dingen doen hoort namelijk ook bij een chaotische moeder; Kom we gaan NU naar Ballorig, wie willen jullie meenemen? Mac Donalds op dinsdagavond? Prima, de rest van de week eten we gezond.

Toch baal ik er soms echt van dat ik zo ben en ook zo bekend sta… De opmerkingen over mijn altijd te laat komen zijn niet meer op 1 hand te tellen, ook niet op 5 handen. En los van dat is het voor mezelf gewoon echt vervelend. Ik loop altijd achter de feiten aan en ik doe echt, maar dan ook echt mijn best om alles meer op de rit te krijgen, maar het lukt me gewoon niet. Misschien is er iemand bij wij ik op ‘hoe word ik een georganiseerde moeder’ cursus mag? Aanmelden mag in een reactie ;-).

Maar ach alles heeft zijn voor en nadelen. We zijn super blij met zn drietjes en zijn een echt team. Meer rust in mijn hoofd zou heeeel fijn zijn, maar een beetje chaos hoort toch bij mij.

Liefs,

Muriël

Add a comment

Reacties

  1. Jitske schreef:

    Ha Muriel, oh zo herkenbaar. Je bent zeker niet de enige. Ik dacht dat mijn dochter afgelopen dinsdag studiedag had op school. Ik BSO regelen. Stuurde een moeder me een appje dat de BSO haar gevraagd had of haar kind ook zou komen dinsdag. Dus ik op goede vrijdag met 100 excuses de BSO weer afzeggen en mijn dochter teleurstellen dat ze dinsdag toch naar school moest.
    Ik denk dan altijd maar: ‘ach die andere moeders doen ook maar wat’ 😉

Geef een reactie