Blogs

Editor’s note Muriël: Hoe overleef je een kinderverjaardag?

Tja dat is dus een goede vraag, want ik ben nog steeds gesloopt (nou ja dat is een beetje overdreven ;-)) nadat ik zondag de 4de verjaardag van Luan heb gevierd. Woensdag 17 oktober was hij echt jarig en mocht hij voor het eerst echt naar school. Wat één groot drama was sinds hij het allemaal vreselijk vindt. Terwijl ik de ijsjes voor zijn traktatie in de vriezer ging leggen op school, rende hij gillend de klas uit achter me aan. Hij overstuur in de armen van de juf en ik (alweer) verdrietig naar huis. Uit school snapte hij er niks van dat er geen visite was en begon de grote ‘zondag is je feestje’ uitleg. Waar hij niks van snapte, want hij heeft geen idee wat een week is, dus laat staan de dagen van de week.

Toen het zaterdag was en het nog maar één nachtje slapen was, werd hij ziek en Livia ook. Hoge koorts, spugen en de hele mikmak. Top dacht ik, met een koelkast vol verjaardagsgezelligheid. Gelukkig nam de feestvreugde het zondagochtend weer over en was het aftellen naar 14:00u, maar dat duurt zoooo lang. Hoe lang duurt het nog? Krijg ik cadeautjes? Komt Milan? Komt Mirthe? Komt Emily. Ondertussen moest het huis nog aan kant gemaakt worden en de laatste boodschappen nog gehaald worden. Oh en ik wilde er zelf ook nog wel een beetje ok uitzien. Voor 2 uur was ik al gesloopt en werden de kinderen alleen maar drukker. En toen was het 2uur, maar geen visite. Nee het is zondag, dus iedereen doet rustig aan, maar daar hadden Livia en Luan geen boodschap aan. Luan ging nog even door met zijn ‘duurt zoooo lang’ en Livia dacht dat iedereen het was vergeten en wilde dat ik ging appen. He he daar ging de bel. Zo laat het feest maar beginnen. In de ochtend had ik de afspraak gemaakt dat alle cadeaus na het uitpakken verder dicht zouden blijven tot na het feestje. Ik had uitgelegd dat alles anders kwijt zou raken en dat er genoeg speelgoed was. Die afspraak werd al bij het eerste cadeau verbroken. Ik dacht nog; ‘ok alleen dit cadeau en de rest blijft dicht’.  Je voelt het al aankomen… niet gelukt. Uiteindelijk is alles opengegaan en heb ik geen idee wat hij allemaal gekregen heeft.

Uiteindelijk was mijn niet zo grote huisje overvol en lag overal speelgoed en inpakpapier. Er liepen 15 kinderen rond en daar kwam best veel geluid uit. Rond 16:00u gingen de eerste biertjes en flessen wijn open en was het een kinderverjaardag slash zondagmiddagborrel. Zo gaat het altijd bij ons, maar toen een vriendin met haar kindjes binnenkwam en het volle drukke huis zag en gelijk weer rechtsomkeert wilden maken, dacht ik hmmm vandaar dat ik nu al gesloopt ben. Ze ging toch maar zitten en af en toe wisselden we een wtf blik. Verder leek niemand er last van te hebben en hadden de kinderen de tijd van hun leven. Ik besloot zelf ook maar een gin tonic te nemen (wat hielp) en stelde om half 7 maar voor om naar de snackbar te gaan. Wie wil er mee-eten? Iedereen?! Ok, wordt geregeld. Kinderen liepen in en uit en de speelgoed stapel groeide en groeide. Toen daar eindelijk het eten was, was het even stil. Ik hoorde om me heen ‘gelukkig is het herfstvakantie, kunnen ze wat langer opblijven’. Uuuuh mijn voornemen was toch echt om iedereen voor 8u in bed te hebben, maar goed het was gezellig en de kinderen waren blij, dus hup nog even door bikkelen. Toen er om 9uur nog 5 kinderen op mijn bank zaten en het bier op was, heb ik de stekker eruit getrokken. Hop we gaan naar bed, het is mooi geweest. Binnen een kwartier lagen Livia en Luan in dromenland en nog geen uur later ik ook. Jeetje wat is een kinderverjaadag hard werken, maar oh zo leuk. Die glunderende gezichtjes in bed zijn onbetaalbaar en al kletsend over de dag in slaap vallen is wat je wilt zien. Een klein schouderklopje voor mezelf dus en een grote voor papa, oma en Petra die zo lief geholpen hebben.

Volgende keer ga ik het wel wat anders doen en neem ik volgende leerpuntjes mee:

  • Het feestje wordt voortaan voor de echte verjaardag gevierd. Dit scheelt een hoop vragen vanaf de verjaardag tot het feestje.
  • De cadeaus blijven na het uitpakken dicht blijft en worden de volgende dag pas opengemaakt.
  • Naast een vanaf tijd las ik ook een tot tijd in. Met of zonder eten. Het moet volgende keer duidelijker.
  • Accepteer hulp! Ik wil het liefst de regie over mijn keuken houden, maar hoe fijn is het als er hulp aangeboden wordt?
  • Oordoppen… grapje.
  • Tenslotte toch maar zo min mogelijk regels, want ach het gaat toch nooit zoals je wilt en een beetje chaos is gewoon gezellig.

Add a comment

Geef een reactie