Blog Life-Coach Jitske Lochtenberg: Dag Schuldgevoel

Blogs

Blog Life-Coach Jitske Lochtenberg: Dag Schuldgevoel

Jitske Lochtenberg werkt als life-coach en trainer met vrouwen met jonge kinderen. Zij gelooft er in dat als jij als vrouw in je kracht staat, weet wie je bent en wat je wilt, je van daaruit een geduldigere moeder en lievere partner bent. Je met meer energie je werk kunt doen. En vooral een stuk relaxter en gelukkiger bent. Als vrouw met jonge kinderen ben je niet alleen moeder. Je bent vooral jezelf. Maar dat vergeten we wel eens. Samen met haar twee prachtige dochters en vriend woont ze in Utrecht. In haar blogs schrijft ze over hoe je naast moeder vooral ook jezelf kunt blijven.

Dag schuldgevoel!

Ken je dat? Wil je eindelijk de deur uit voor de lunchdate met je beste vriendin – waar je al zo lang naar uitkijkt – en dan staat je kind huilend bij de deur: ‘Mammaaaaaaa, niet weggaaaaaaaaan’. En dan kunnen ze me een potje zielig kijken.

Of je hebt een week waarin je net wat meer weg bent ’s avonds dan je eigenlijk zou willen en kun je je kleintjes wéér niet zelf in bed leggen.

Of je hebt dit weekend wel heel vaak de tv aan gehad, omdat je zelf zo gaar was van de werkweek en geen puf had om de kids te blijven entertainen.

Het gebeurt. En dan voel je je schuldig. Gebeurt mij ook.

Waardoor ontstaat een schuldgevoel?

Kaat Schaubroeck auteur van het boek ‘Een verpletterend gevoel van verantwoordelijkheid. Waarom ouders zich altijd schuldig voelen.’ schreef over het ontstaat van een schuldgevoel het volgende:

  • Je hebt een verwachtingspatroon of ideaalbeeld (bijvoorbeeld van jezelf als ouder) van hoe jij moet zijn of hoe de situatie zou moeten zijn;
  • Je hebt de ervaring dat het niet lukt om aan die norm te voldoen;
  • Je hebt het gevoel dat je een keuze had: je had het beter kunnen doen, maar dat heb je niet gedaan.

Want er is me een lijst van dingen waar we ons schuldig over kunnen voelen

Je vindt dat je…

  • te veel aan het werk bent
  • te weinig thuis bent
  • te vaak boos of geïrriteerd reageert
  • te weinig leuke dingen doet met je kinderen
  • te weinig helpt op school
  • niet goed genoeg opvoedt, want je had je nog zo voorgenomen om het anders te doen dan je eigen ouders
  • te vaak een makkelijke maaltijd voorschotelt
  • te veel op je telefoon zit te kijken of achter je tablet zit
  • te streng voor ze bent geweest
  • ze naar school of de opvang hebt gestuurd terwijl ze eigenlijk ziek zijn
  • etc, etc.

Best vervelend. Want door dat schuldgevoel geniet jij minder van het moment. Ga je je misschien wel sneller geïrriteerd gedragen naar je partner of kinderen, lelijk tegen jezelf doen. Dus wat schiet je er eigenlijk mee op?

Vergeet daarom ook niet…

Die andere moeders doen ook maar wat

Niemand is perfect. Je bent geen superheld. Misschien cliché, maar het is waar. Soms komt het nou eenmaal even zo uit dat je minder vaak thuis bent dan je zou willen. Of heb je een super drukke week gehad en moet je in het weekend even bijkomen. Of je hebt even een minder goede dag en daarom reageer je net niet zo geduldig en lief als je graag zou willen.

Krijgt jouw kind voor zijn verjaardag op het kinderdagverblijf geen huisgemaakte suikerloze traktatie mee, maar bellenblaas – zoals ik met mijn oudste dochter haar derde verjaardag – dan is dat zo. Daar is niks mis mee. Kinderen hebben nooit genoeg bellenblaas. 🙂 En vergeet niet: die andere moeders doen ook maar wat.

Had je het misschien anders gewild?

Sta even stil bij je schuldgevoel. Waar komt het vandaan? Vind je het vervelend voor je kinderen? Of had je het zelf liever anders gezien? Als dat laatste het geval is, kun je er nog iets aan doen? Zo niet, wees je er dan bewust van zodat je de volgende keer een andere keuze maakt.

Jij blij – kids blij

Het is echt zo. Als jij even tijd voor jezelf hebt gehad, ben je in staat er daarna weer vol voor te gaan. Het laadt enorm op om even niet tussen de luiers, speelgoed en slaapjes van je kleintjes te zijn. Bovendien hebben zij ook veel meer aan een opgeladen, energieke mama. De tranen van je kindje zijn zielig, maar ook tijdelijk. Je partner (of de oppas) kan heel goed voor ze zorgen. En zodra je weg bent, zijn ze het verdriet zo weer vergeten.

Wat schiet ik er mee op?

En als ik me dan nog schuldig voel, denk ik: ‘Wat schiet ik ermee op als ik me zo blijf voelen?’ Helemaal niks. Het zorgt er alleen maar voor dat ik me rot voel over de leuke dingen die ik wilde gaan doen. Of dat ik me nog vermoeider voel. Daarom probeer ik er zo snel mogelijk mee te stoppen. Dan geef ik mijn meisjes nog een extra dikke knuffel en geniet ik van mijn moment.

Heb jij nog andere tips? Laat hieronder een reactie achter.

Liefs,

Jitske Lochtenberg

Add a comment

Geef een reactie